1 فن آوری تنقلات پف کردن
فن آوری پفینگ به موادی که حاوی مقدار مشخصی از رطوبت است به اکسترودر ارسال می شود. تحت فشار میله پیچ و پیچ ، مواد در جهت محوری به جلو حرکت می کنند. مواد و پیچ ، ماده و بشکه و اصطکاک مکانیکی داخل مواد این مواد به شدت فشرده ، هم زده و برش داده می شود تا بیشتر تصفیه و همگن شود. با افزایش فشار و دمای داخل حفره ، این ماده در معرض دما ، فشار زیاد و نیروهای برشی بالا قرار می گیرد. تغییرات فیزیکی و شیمیایی اجزای ماده را پیچیده کنید. سرانجام ، ماده خمیر از سوراخ قالب پاشیده شد ، اختلاف فشار فوراً ایجاد شد ، و مواد پف کردند و بدین ترتیب محصولی پف دار ، متخلخل و شفاف تشکیل شد.
2 مزایای فن آوری پف کردن
بعد از پف کردن مواد خوراکی ، آنها طعم بی نظیری و حس کرکی ، خوشبو بودن ، درجه بالا ژلاتینه شدن و جذابیت غذایی خوبی دارند. در عین حال ، ساختار زنجیره بلند برخی از مواد آلی مانند پروتئین ها و چربی ها به یک ساختار زنجیره ای کوتاه تبدیل شده و هضم و جذب آن را برای حیوانات آسانتر می کند.
2.1 ژلاتینه شدن نشاسته و تخریب
پس از اکستروژن ، نشاسته دو تغییر اساسی دارد. اولین مورد آن ژلاتینه شدن نشاسته است. ساختار بلور متراکم مولکول های نشاسته در طی فرآیند پف کردن از هم پاشیده می شود. ساختار بلوری هیدرولیز را جذب می کند و پیوندهای هیدروژن شکسته می شوند. در خروج از اکسترودر ، به دلیل افت ناگهانی فشار ، مقدار زیادی بخار بلافاصله از بین رفت. تعداد زیادی ذرات نشاسته اکسترود شده از هم پاشیده و نشاسته ژلاتین شدند و بسیاری از خوراکهای اکسترود شده ریز تشکیل شده را تشکیل می دهند. از طرف دیگر ، تخریب نشاسته ، میانگین وزن مولکولی نشاسته به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و مولکول های کوچکی مانند مالتودکسترین می توانند با ایجاد شکاف تولید شوند. نشاسته ژلاتینیزه دارای جذب آب قوی و عملکرد چسبندگی بسیار قوی تری نسبت به نشاسته معمولی است که می تواند میزان نشاسته مورد استفاده در تولید را کاهش داده و گزینه های بیشتری را برای سایر مواد اولیه فراهم کند. در عین حال ، نشاسته ژلاتینه شده می تواند پروتئین را به خوبی با ماتریس نشاسته به هم پیوند دهد تا یک پروتئین غیر قابل تجزیه شکمبه ، یعنی یک پروتئین منتقل شده از شکمبه ، که باعث بهبود استفاده از پروتئین توسط نشخوارکنندگان می شود.